KULCZYK SZARY ŚPIEWAK " serinus leucopygius "
kulczyk_szary.jpg


Kulczyk szary "serinus leucopygius - kulczyk białożytny " zwany dalej i najczęściej szarym śpiewakiem.
Ta nazwa chyba jest najbardziej popularną i rozpoznawaną przez wszystkich hodowców i miłośników małej śpiewającej egzotyki w Polsce.


Są dwa podobne do siebie kulczyki, z którymi najczęściej mają w większości problemy nasi Polscy hodowcy, jest nim kulczyk żółtożytny.
Kulczyk zółotożytny cechuje się charakterystycznym seledynowym kuprem a kulczyk biłożytny białym. Są to najprostsze do sprawdzenia cechy, po których można odróżnić te dwa gatunki.
Mogę dodać, że kulczyk żółtożytny jest większy, masywniejszy, ciemniejszy z bardziej przybarwionymi plamkami na piersi, ale za to śpiew mało przypomina kulczyka białożytnego, jest mało wdzięczny i nie tak piękny jak kulczyka białożytnego.

Kulczyk szary jest jednym z najlepiej śpiewających z pośród większości łuszczaków. Jego śpiew jest donośny, bardzo dobrze wyuczony, długi, pięknie połączony ze sobą i odpowiednio oddany. Szary śpiewak jest jednym z najlepiej śpiewających łuszczaków tego gatunku, a śpiew jest nie powtarzalny i nie porównywalny do innych ptaków śpiewających, chociaż nader często przypomina naszego skowronka polnego, pokrzewki i słowika chińskiego.
Są to ptaki bardzo chętnie śpiewające podczas dnia, a prawie każdy osobnik większości dnia spędza na swoim śpiewie. Śpiew każdego samca jest inny i nieporównywalny do innego samca tego gatunku
Samice szarego śpiewaka również śpiewają, podobnie jak samice czyżyków czerwonych, " Carduelis cacallata ", ale mało, kiedy się zdarza żeby śpiewały osobno. Gdy ptaki są połączone razem w pary a samiczka nie odbywa lęgów, wtedy w czasie swojego odpoczynku śpiewa dość głośno i długo. Śpiew samiczki nie jest tak piękny jak samca i raczej przypomina młodego uczącego się osobnika tego gatunku.
Ptaki się czują bardzo dobrze, jeśli stworzymy im warunki podobne do naturalnego środowiska, w jakim się znajdują. Szary śpiewak zamieszkuje tereny Afryki-północno zachodniej, zbiorowiska roślinne złożone z wysokich porośniętych i bardzo gęstych traw, oraz rzadko rozrzuconych drzew i krzewów, jednymi słowy tereny sawanny.
Dlatego szare śpiewaki bardzo dobrze czują się w wolierach uprzednio przygotowanych z suchych gałęzi i gęsto porośniętych krzewów. Najlepszymi są woliery, mogą być nie zbyt duże, ale powinny być odpowiednio przygotowane. W mojej hodowli posiadam mini woliery- nie są one duże, ale bardzo odpowiednio zaprojektowane dla tego gatunku ptaka. Następną istotną sprawą jest temperatura. Jak już wiemy ptaki pochodzą z sawanny, więc najlepiej się czują w wysokich temperaturach.
Minimalna temperatura dla tego gatunku to 27 stopni. Oczywiście wyższe temperatury są wskazane jak najbardziej. W niższych temperatura niż 18.St ptaki czują się bardzo źle i najczęściej zapadają na zapalenie jelit i w późniejszym czasie dochodzi do śmierci.

WARUNKI CHOWU

Szare śpiewki jak wspomniałem wcześniej lubią temperaturę w pomieszczeniu dość wysoką i wilgotność odpowiednią do owej temperatury.
Ptaki nie lubią zmian temperatur i ich skoków, wtedy czują się źle.Nie lubią również jak są przenoszone z miejsca na miejsce.
Lubią spokój, ciszę, a obecność ludzi nie przeszkadza im, pod warunkiem, że klatki lub woliery będą umieszczone wysoko, lub tak, że człowiek zawsze jest niżej od ich zabudowanych wolier. Każdą parkę kulczyków-ptaków już wcześniej skojarzoną, powinno się trzymać razem ze sobą w jednej osobnej klatce lub wolierze. Pary złączone razem nie oddzielamy już wcale, ani przed lęgami, ani gdy samica siedzi już na jajkach.Samica i samiec biorą czynny udział w wychowie młodych i oddzielenie samca powoduje, że tracimy cały lęg.Czasami doświadczone samice wychowują same pisklęta, ale zdarza się to niezmiernie żako i czasami udaje się samicy wychować swoje młode, jednak nie tak do końca, bo jak zniesie następne jajka, wtedy przestaje karmić swoje dzieci a młode w zasadzie zawsze padają.
Nie ma różnicy dla samca czy będzie on sam czy też z samicą, zawsze czynnie i chętnie śpiewa.Z moich doświadczeń wynika, że gdy jest właśnie ze swoją partnerką to śpiewa bardziej czynnie i piękniej, niż byłby sam ze sobą w jednej klatce.Często tak się dzieje, że wielu hodujących te ptaki w Polsce oddziela już złączone ze sobą pary. Jest to błąd w sztuce hodowlanej i czegoś takiego nie należy robić.

POKARM

Pokarmy dla kulczyków muszą być bardzo urozmaicone. Ptaki nie są wcale wybredne, ale zbyt jednostajnie podawany pokarm przyczyni się do tego, że w przyszłości nie dadzą sobie rady z wychowem młodych,wtedy samica młode najczęściej wynosi martwe do karmników z pożywieniem. Jest to znak dla hodowcy, że ptaki maja za mało urozmaiconego pokarmu i nie potrafią tym pokarmem wykarmić swoje dzieci!!!
Różnego rodzaju prosa senegalskie,proso białe, włośnica beer, proso węgierskie, różnego rodzaju moher, nasiana sałaty,mak. W niewielkim stopniu, ale podajemy również konopie i kanar. Podkreślam, że przede wszystkim prosa takie, które są najmniejsze ze wszystkich pros. Moczone ziarno i skiełkowanie. Do skiełkowanych należy: rzepak i murzynek
Wymienię, czego nie należy podawać tym ptakom: nie podajemy rzepiku i rzepaku na sucho!!!.Jedynie w niewielkiej ilości rzepik i rzepak, skiełkowany.
Podajemy wszelkie zielonki i jabłko. Z pokarmów o zawartości białka zwierzęcego podajemy mączniki, mszyce, mączkę rybną, mole i mrówcze jajka ( mrówcze jaja ptaki chętnie zjadają, ale należy pamiętać, że wybierając jajka mrówką niszczymy naszą przyrodę, miejmy to zawsze na uwadze). Szare śpiewki są wrażliwe na niedobór witamin i te witaminy należy im dostarczać, nie zależnie czy podajemy zieleninę czy inne owoce. Podawać należy Multiwitaminę, a przed samymi lęgami dodatkowo Calcium Gluconicum.Odżywki dla niemowląt należy włączyć w jadłospis ptaków i skutecznie podawać. Dno klatki / woliery zawsze powinno być wysypane piaskiem z dodatkiem pokruszonych skorupek jaj i ossasepią. Dodatkowo Sepia powinna być zawieszona w górnych partiach klatki, ponieważ ptaki czynnie zjadają ją w większych porcjach.


ROZMNAŻANIE PTAKÓW

Rozmnażanie ptaków nie jest trudne, ale i nie jest proste.Zdania na ten temat są podzielone i jest to pojęcie względne.Ja rozmnażam szare śpiewaki kilka dobrych lat. W 90- tych latach nabyłem pierwszą parkę tych ptaków i rozmnażały się bez większych problemów, przez około pięć lat. Ptaki pochodziły z odłowu i miały bardzo rozwinięty instynkt macierzyński.Po utracie samca, samica nie chciała przyjąć już innego partnera i z biegiem czasu z tęsknoty odeszła. Nowo nabyte ptaki sprowadziłem z niemieckich i holenderskich hodowli. Zajęło mi kilka lat zanim pokojarzyłem pary i zacząłem rozmnażać ptaki. Obecnie nie ma dla mnie większego problemu z hodowlą, utrzymaniem i rozmnażaniem ich.

Aktywność samca szarego śpiewaka jest taka sama przez okrągły rok i o każdej porze roku mogą przystępować do lęgów. Oczywiście znoszenie jaj przez samiczkę musi być ograniczona i nie powinna być większa niż trzy razy w ciągu jednego sezonu. Ptaki preferują gniazda otwarte, a koszyczki nie mają tu większego znaczenia. Mogą, więc być typowe dla kanarków, lub małej egzotyki. Gniazdo buduje samiec i samica. Najczęściej wygląda to tak:, gdy samiec ma wpojoną i rozwiniętą zdolność budowy gniazda, to zaczyna robić je pierwszy a samica praktycznie nie wtrąca się w ogóle. Gdy samica zaczyna robić pierwsza, samiec pilnie śpiewa zalecając się do swej partnerki.
Jako materiał można podawać: siano,mech, miękką trawę, oraz materiał gotowy, kupiony w sklepach zoologicznych dla kanarków.
Gdy jest gniazdo gotowe to samiczka robi ostatnie przeróbki wciskając się głęboko i dopasowuje do swojego rozmiaru ciała. Samiczka znosi najczęściej trzy jajka i wszystkie są zalężone. Młode wylęgają się po trzynastu dniach, dokładnie mówiąc w czternastym dniu.
Po wylegnięciu młodych,rodzice karmią oboje swoje pisklaki, z tym, że samiczka częściej, a samiec wtedy swoją partnerkę w gnieździe. Około dwudziestego dnia młode opuszczają gniazdo, ale często do niego wracając w ciągu dnia i na noc.
Gdy młode opuszczą całkowicie gniazdo, samiczka znosi następne jajka. Młode nadal potrzebują karmienia przez rodziców. Samica po zniesieniu pierwszego jajka przestaje całkowicie karmić pisklęta. Całkowita opieka przypada wtedy samcowi.
Dojrzałość płciową młode szare śpiewaki uzyskują po pierwszym roku.Samiczki trochę później, chociaż w tym okresie są już zdolne znosić jajka, to nie należy ich dopuszczać do lęgów. Samice dopuszczamy po piętnastu miesiącach jej życia.


Więcej zdjęć gatunku tego ptaka znajdziecie w galerii zdjęć









Wszystkie informacje,które są zawarte w tym artykule, są oparte na moich doświadczeniach, błędach hodowlanych, i umiejętnościach jakie sobie przypisuje z szereg długich lat mojej hodowli. Są one faktami, popartymi doświadczeniami, z ptakami egzotycznymi.Jednak nikt, nie będzie na tyle mądrym człowiekiem, aby być najmądrzejszym na tym naszym świecie, dlatego zawsze może pojawić się z biegiem czasu nowy fakt,nowszy od poprzedniego,lepszy i dogodniejszy dla innych młodych,rozwijających się hodowców,małej i dużej egzotyki. O podobnych nowinkach, poprawkach, i sprostowaniach postaram się państwa zawsze informować na bieżąco,jak tylko będę mógł.



Opracowanie, zdjęcia
Skład i Forma graficzna
Wardenga Jacek


Objęte ochroną prawa autorskiego. Żadna część artykułu nie może być kopiowana w całości lub części, transmitowana elektronicznie lub w inny sposób, modyfikowana, linkowana lub wykorzystana bez uprzedniej pisemnej zgody autora.



     Ragdoll
     Maine Coon
     Egzotyka duża
     Egzotyka mała
     Bastardy
     Odżywianie i pokarmy
     Choroby ptaków
     Inne artykuły
     Moje wspomnienia
     Polecam strony
     Art. Innych autorów
     Ptaki
     Koty
Wpisz słowo aby przeszukać artykuły
Chcesz otrzymywać informacje o nowościach w naszym serwisie? Zapisz się, to nic nie kosztuje
Nazwa:
E-mail:

Strona poświęcona kotom rasy Maine Coon i Ragdoll.
Można również tu znaleźć artykuły na temat papug Żako, Amazonek i Ary.
Mała egzotyka Łuszczaki, Astryldy i inne. Serdecznie zapraszam: Jacek Wardenga.